Ні сабе, ні людзям: як дзяржава разбурае помнікі архітэктуры

На Віцебшчыне прыходзяць у заняпад адразу некалькі помнікаў архітэктуры 19-га стагоддзя. Яскравы прыклад – паштовая станцыя ў вёсцы Кузьміно Гарадоцкага раёну, якая месціцца ля адной з самых напоўненых трасаў – Е95. У гаспадарчых руках аб’ект мог бы стаць добрым сэрвісам, але цяпер пустуе ды разбураецца.

Ні сабе, ні людзям: як дзяржава разбурае помнікі архітэктуры


Паштовая станцыя ў вёсцы Кузьміно Гарадоцкага раёну стаіць на адной з самых актыўных трасаў – Санкт-Пецярбург – Адэса. У 90-я апантаны віцябчук Васіль Ільніцкі ўзяўся развіваць тут прыдарожны бізнес: адбудаваў інфраструктуру, стварыў працоўныя месцы. Справы ішлі ўгору нядоўга. Разам з урадавай праграмай развіцця прыдарожнага сэрвісу, як грыбы пасля дажджу, пачалі з’яўляцца дзяржаўныя прадпрыемствы і ціснуць на прыватнікаў.
«Не са мной была размова, а з маймі працоўнымі: «Ведаеце, гаспадар ваш будзе нам плаціць. Бо цяпер мы гаспадары гэтага Кузьміно». І на руках у іх былі паперы. Паперы, падпісаныя міністрам эканомікі. То бок, ствараючы акцыянернае таварыства, да іх перайшлі правы – 100 метраў ад адной дарогі, 100 метраў да другой дарогі…», – тлумачыць бізнэсоўца.

РУП «Віцебскаўтадар» не падзяліў з бізнесоўцам некалькі сотак зямлі. Яму адключылі электрападстанцыю, абрэзалі электрычнасць: ціск пачаўся па ўсіх кірунках, і Васіль не здолеў супрацьстаяць дзяржаўнаму гнёту.

«У кемпінг з маёй дапамогай было ўкладзена два з паловай мільярды недэмінаваных рублёў. Два з паловаю мільярды! Як я сцвярджаю і гатовы несці адказнасць за свае словы, пабудавалі бутафорыю! У літаральным сэнсе – без водазаборнай вежы, без біялагічных ачысных», – скардзіцца Васіль Ільніцкі

Самастойна эксплуатаваць паштовую станцыю «Віцебскаўтадар» не здолеў. І прыдарожны сэрвіс, які паўстаў дзякуючы бізнесоўцу Ільніцкаму, трапляў то да аднаго арандатара, то да іншага. За ўвесь час змянілася 8 арандатараў, і ўсе яны засталіся ў даўгу перад дзяржаваю. А сёння паштовая станцыя і ўвогуле прадаецца «з малатка» за мізэрныя грошы.
Такі ж лёс напаткаў яшчэ адну паштовую станцыю – у вёсцы Паграбёнка Сенненскага раёну.

«Коней адных распрагаюць, а другіх, запрагаюць. Там стаялі коні, там дзе бункер. Ну, а зараз запушчана ўсё», – распавядае мясцовая жыхарка.

Пастановаю Савету Міністраў занядбаны будынак ХІХ стагоддзя разам з хлявом, гумном, разбуранай стайняю быў выключаны са спісу гістарычна-культурных каштоўнасцяў. Сёння яго ахоўвае не дзяржава, а адзіная і апошняя жыхарка Паграбёнкі.

«Адны пад’ехалі на машыне з такой, гэтай самай, вышкай, каторай падымаюць, а я паглядзела, у вакно мне бачна, прыйшла: дык што гэта вы робіце, а яны ўжо вяроўкі нацягнулі, усё сарваць. Міліцыя пака прыехала, дык яны ўцяклі», – узгадвае жанчына.

Але, зусім верагодна, што марадзёры вернуцца. Бо гістарычныя будынкі не маюць дбайных гаспадароў. І невядома, ці ўдасца мясцовым чыноўнікам, якія нібыта кіруюцца прымаўкай «сам не гам, і людзям не дам», знайсці інвестараў, гатовых укладаць грошы ў безнадзейныя праекты.

Таццяна Уласенка, belsat

Добавить комментарий!







Погода в Витебске


Курсы валют


Мы в социальных сетях



Радости жизни>> Все статьи

У Віцебску ў гонар Раства Хрыстова адбыўся конкурс на лепшае выкананне песні

25 снежня ў Віцебску вернікі царквы хрысціян веры Евангельскай “Новае жыццё” па шматгадовай традыцыі зладзілі Дзень Нараджэння Ісуса Хрыста ў рэстаране, куды запрасілі сваіх знаёмых, якія наведваюць царкоўныя службы або вельмі рэдка, або ніколі.
Последние новости>> Все статьи

Сапраўдная Беларусь-2 (працяг)

Жыхарка вёскі Суйкава, актывіст БХД Алена Янушкоўская працягвае паказваць нам сапраўдную Беларусь – зусім не тую, што мы прызвычаіліся бачыць на дзяржаўных каналах БТ. Сёння гаворка пойдзе пра падтапленні агародаў і гаспадарчых пабудоў у жыхароў вёскі і пра чарговыя хлуслівыя адпіскі мясцовага

Гусі-лебедзі і Ліхадзей ( сумная віцебская казка)

Жыў-быў Ліхадзей, доўга жыў. Час ад часу мяняў аблічча, паказваючыся перад падданымі то пад адным імем, то пад іншым. А ўжо як ён любіў гуляцца ў абяцанкі-цацанкі, што ўсім нават надакучыў, добрыя людзі адмахвацца пачалі ды патаемна пляваліся ўбок Палацу, дзе жыў Ліхадзей са сваімі памагатымі.

Чыноўнікі закрываюць вочы на небяспечныя дзіцячыя пляцоўкі

Жыхары дамоў на вуліцы Церашковай сабралі 63 подпісы пад калектыўным зваротам у Віцебскі гарвыканкам з патрабаваннем усталяваць дзіцячую пляцоўку, лаўкі ды выправіць праблему падтаплення двару. Маці, у якіх маленькія дзеці, папрасілі дапамагчы сабраць подпісы актывістаў Беларускай хрысціянскай